EnergoInformatics

Theorie van EnergoInformatics

Een theorie die niet alleen begrepen, maar vooral door eigen ervaring onderzocht moet worden.

Mijn professionele weg begon in de wetenschap, waar ik mij drie jaar intensief bezighield met bewijsvoering, heldere definities en precies redeneren. Al snel werkte ik ook in ontwikkeling, waar onderzoek directer werd toegepast op innovatieve producten. Daarna werkte ik meer dan acht jaar in een testlaboratorium, waar duidelijke normen en herhaalbare, meetbare processen essentieel waren.

EnergoInformatics heeft een zeer diepe theoretische basis met een brede praktische toepassing. Ik heb geen laboratorium om deze theorie door experimenten en onderzoek te bewijzen en ik heb daar helaas ook niet de tijd voor. Maar ik nodig je uit om haar via duidelijke methoden uit te proberen en voor jezelf vast te stellen wat in deze theorie waar voelt en wat misschien slechts een illusie van het verstand is.

In tegenstelling tot de wetenschap is EnergoInformatics in de eerste plaats gebaseerd op persoonlijke ervaring en eigen waarneming. De eigen ziel is de maat en de standaard. Met het verstand kunnen we slechts een fractie begrijpen van wat we via de ziel al weten. Daarover later meer.

Energie

Energie

Energie is alles wat we voelen. Wie deze zin begrijpt – en met begrijpen bedoel ik voelen – begint te beseffen hoe krachtig hij is. Het betekent dat energie in onbeperkte hoeveelheid om ons heen beschikbaar is en dat we haar kunnen gebruiken door haar te voelen.

Wat we kunnen voelen, kunnen we beïnvloeden, en daardoor kunnen we ook energie beïnvloeden. EnergoInformatics gebruikt methoden om energie voelbaar en daarmee bestuurbaar te maken. Iedereen kan leren een energieveld of energiestroom te vormen. Alles wat daarvoor nodig is, is vanaf de geboorte aanwezig en wordt dagelijks gebruikt, meestal zonder te beseffen hoe eenvoudig en krachtig dit kan zijn.

Energie bestaat uit twee componenten: een bewuste en een onbewuste component, of anders gezegd een mentale en een emotionele component.

De mentale component is eenvoudig te begrijpen: dat is informatie. Elke energie kan zoveel informatie bevatten als nodig is. Energie kan koud of warm zijn, trillend, dicht, licht, zwaar, dynamisch, pulserend, kleurrijk, helder, kristallijn enzovoort. Alles hangt af van onze interpretatie van de informatie die de energie draagt.

Energie kan ook zeer complexe informatie bevatten. Een wens of intentie bevat bijvoorbeeld niet alleen een eenvoudige kwaliteit zoals warm of koud, maar kan een gedetailleerde beschrijving bevatten van het gewenste object en van de weg naar het doel.

De tweede component van energie is met het verstand niet werkelijk te begrijpen. Men kan haar kracht, levensenergie, leven of gewoon energie noemen. Sommigen ervaren haar als liefde, vreugde of dankbaarheid. Welk woord we ook kiezen, het zal de kern van dit verschijnsel nooit volledig raken, omdat de oorsprong van de emotionele component in het onbewuste ligt, ver buiten wat ons beperkte bewustzijn kan waarnemen.

De naam EnergoInformatics ontstaat uit deze twee componenten: energie en informatie. Door met informatie te leren werken krijgt men in dit model toegang tot datgene wat de wereld in haar kern bijeenhoudt.

Verstand en gedachten

Verstand en gedachten

Analyseren, herinneren, beschrijven enzovoort zijn functies van de hersenen. In een vereenvoudigd beeld zijn de hersenen de fysieke afspiegeling van het bewustzijn in het lichaam. Dat is ook waarom we spreken over ons eigen bewustzijn: de meeste mensen zijn zo sterk met de hersenen geïdentificeerd dat zij aannemen dat bewustzijn een functie ervan moet zijn.

Eenvoudig gezegd werken de hersenen als een processor die voortdurend gedachten produceert. Zelfs wanneer we aan niets denken, kunnen we nog denken over het feit dat we aan niets denken.

Daarom is spirituele ontwikkeling via het verstand alleen nauwelijks mogelijk. Het verstand voert ons steeds terug naar gedachten, en gedachten maken een interpretatie – een vervormde spiegel van de werkelijkheid. Via het verstand alleen nemen we de werkelijkheid dus nooit rechtstreeks waar, maar slechts een afspiegeling.

Is de oplossing dan helemaal zonder verstand te leven? Als we niet in deze complexe sociale werkelijkheid zouden leven, misschien. Maar dat zou geen menselijke oplossing zijn. In dit oude experiment dat menselijk leven heet, mogen we proberen het onbewuste en het bewuste met elkaar te verenigen.

Op het eerste gezicht zou men zeggen dat gedachten gewoon producten zijn van de activiteit van ons zenuwstelsel.

Toch herinner ik mij een moment uit mijn jeugd waarop ik plotseling mijn gedachten waarnam. Vóór dat moment beleefde ik ze niet op dezelfde manier. Ik stond thuis in de tuin en merkte dat ik in mijn hoofd iets herhaalde wat ik al wist.

Vanaf dat moment werd de innerlijke monoloog actief en vertelde hij mij voortdurend wat ik toch al wist. Ik vond het grappig en begreep niet waarom ik zoiets nutteloos deed.

Toen ik ouder werd vergat ik deze ervaring. Via meditatie, waarin ik leerde gedachten te observeren, kwam ze terug en vond ik het moment kort voordat een gedachte wordt gevormd.

Op dat moment weet men eigenlijk al wat men gaat denken en daardoor lijkt de gedachte zelf overbodig. Hoe langer men in dat moment blijft, hoe duidelijker wordt dat gedachten vaak slechts herhalen wat al bekend is. Wanneer de productie van gedachten rustiger wordt, kunnen analyseren en begrijpen ineens veel sneller gaan.

Wanneer men het moment vlak vóór het ontstaan van een gedachte observeert, worden drie vormen van denken zichtbaar.

Gewone gedachten zijn meestal een monoloog van de hersenen. De hersenen verwerken kennis uit bewustzijn en onderbewustzijn en geven die in de vorm van gedachten weer.

Wanneer men de vorming van gedachten nauwkeurig observeert, worden ook zeer snelle gedachten merkbaar. Ze zijn zo snel dat ze bijna als direct weten worden ervaren.

Er bestaat ook zeer langzaam denken. Langzame gedachten verbinden emoties en gedachten en worden daardoor gevoelens. Men verwerkt niet langer alleen droge informatie, maar voelt haar. Gevoelens veranderen in andere gevoelens totdat er uiteindelijk een begrijpelijk resultaat ontstaat.

Binnen deze theorie zijn langzame gedachten sterk met energie geladen en kunnen zij daarom een krachtige invloed op onze werkelijkheid hebben. Daarom is het belangrijk of dit denken door de ziel – door vreugde, liefde en dankbaarheid – wordt geleid of door verstand en ego.

Bewustzijn

Bewustzijn

Binnen de theorie van EnergoInformatics is bewustzijn niet alleen een functie van de hersenen of van het zenuwstelsel. Bewustzijn kan onafhankelijk van het fysieke lichaam bestaan. Wat wij ons individuele bewustzijn noemen, maakt deel uit van een groter, globaal bewustzijn.

Maar wat is bewustzijn eigenlijk?

Bewustzijn is een mechanisme van tegenstellingen dat voortdurend in beweging is. Het is een binair systeem waarin tegenover ieder object een tegenpool staat. In deze visie bestaat het goede nooit zonder het kwade en heeft iedere beweging naar één pool ook gevolgen in de andere.

Dualistische systemen zijn op veel plaatsen terug te vinden, van computertechniek tot natuurkunde. Dualiteit is diep in onze ervaring ingebouwd, omdat zij de basis vormt van de werkelijkheid die wij waarnemen.

Omdat bewustzijn een mechanisme is, zijn deze tegenstellingen voortdurend in beweging. Daardoor ontstaat voor ons een illusie, een soort hologram dat volledig werkelijk lijkt.

Als gedachte-experiment kun je je de kern van een atoom voorstellen als een basketbal in een stadion, terwijl de elektronen in dit beeld als pingpongballen ver buiten het stadion bewegen met een extreem hoge snelheid.

Dit beeld maakt duidelijk hoeveel van wat wij materie noemen uit lege ruimte bestaat. Juist dit ogenschijnlijke niets is in dit model interessant.

Bewustzijn kan daarom worden gezien als een mechanisme dat via de voortdurende beweging van tegenstellingen onze werkelijkheid vormt. De illusie die wij werkelijkheid noemen lijkt zo echt dat we het niets negeren waarop alles, inclusief bewustzijn, rust.

Omdat het verstand zelf deel uitmaakt van het bewustzijn en meehelpt deze werkelijkheid te vormen, is het bijzonder moeilijk om met het verstand alleen achter de schermen te kijken.

Wat bevindt zich achter deze illusie? Wat is dit niets?

Deze vraag brengt ons direct bij het volgende onderwerp: de ziel.

Het is ook belangrijk te vermelden dat de kracht van bewustzijn afhangt van energie. Wanneer bewustzijn toegang heeft tot veel energie, wordt het sterker.

Bij de meeste mensen is het bewustzijn echter sterk verbonden met het fysieke lichaam. Daardoor wordt het lichaam de belangrijkste energiebron. Honger, kou of pijn kunnen veel energie aan het bewustzijn onttrekken, waardoor het zwakker en sneller prikkelbaar wordt.

Met de methoden van EnergoInformatics is het de bedoeling het bewustzijn minder afhankelijk te maken van het fysieke lichaam door toegang te krijgen tot een aanvullende energiebron.

Ziel

Ziel

Wanneer we de ziel als een oceaan voorstellen, is bewustzijn als een olievlek op het water. Zonder de oceaan kan die vlek niet drijven, maar de olie ligt zo dicht op het water dat we haar voor de oceaan zelf kunnen aanzien.

De olie glinstert bovendien prachtig in de zon, waardoor het doorzichtige water eronder moeilijk te zien is.

Als we door de olielaag heen zouden duiken en eindelijk het water bereiken, zouden we de oneindige ruimte en helderheid van onze ziel ontdekken.

Net als bij bewustzijn is het moeilijk te zeggen welk deel van de oceaan precies tot onze individuele ziel behoort. Het is alsof we één druppel proberen te onderscheiden uit oneindig veel druppels van dezelfde oceaan.

Waar eindigt de ene druppel precies en waar begint de volgende?

En toch bestaat deze druppel en behoort hij tot jou. Dat is jouw ziel, waarmee je geboren bent en die tegelijkertijd verbonden blijft met alle andere zielen.

Via de methoden van EnergoInformatics leer je je ziel herkennen, als je haar vergeten bent. Mensen die hun ziel niet alleen kennen maar er ook een dialoog mee voeren, leren ziel en bewustzijn met elkaar in harmonie te brengen.

Harmonie is eigenlijk nog te zwak uitgedrukt. Het doel is ze zo sterk met elkaar te verbinden dat ze gaan samenwerken in plaats van, zoals vaak gebeurt, tegen elkaar in.

Maar wat is de ziel zelf?

De ziel kan worden voorgesteld als een soort kristal of matrix. Zij is de onderliggende structuur van alles wat bestaat – het niets waarop het mechanisme dat bewustzijn heet draait.

Een tweedimensionale afbeelding van dit kristal of deze matrix vinden we in het symbool dat de Bloem des Levens wordt genoemd. Binnen deze theorie vertegenwoordigt de Bloem des Levens een multidimensionale matrix in een vorm die gemakkelijker zichtbaar te maken is.

De ziel is binnen deze visie ook onze mogelijkheid om God of de Schepper – welke naam we ook geven aan dat wat onze werkelijkheid heeft geschapen – te voelen en ermee in contact te komen.

Aandacht

Aandacht

Aandacht is een van de meest complexe en tegelijk belangrijkste instrumenten van ons bewustzijn.

De belangrijkste functie is onze energie op iets te richten of juist te verspreiden en daarbij de informatie in de energie begrijpelijk te maken.

Waar de aandacht is, wordt ook de waarneming sterker. Wanneer we aandacht richten op een bepaald deel van het lichaam, een gedachte, een gevoel of een object, wordt dat gebied duidelijker voor het bewustzijn.

Aandacht is daardoor een van de fundamentele hulpmiddelen waarmee we kunnen leren energie bewust waar te nemen en te sturen.

Waarneming (de Geest)

Waarneming (de Geest)

Via de methoden van EnergoInformatics kan men zo diep in het huidige moment – in het niets en de stilte – zakken dat iets waarneembaar wordt wat de Geest of het ‘Ik’ genoemd kan worden.

Dit is het focuspunt waar zintuiglijke indrukken en informatie samenkomen en waar betekenis of zin ontstaat.

Wanneer de activiteit van het bewustzijn sterk wordt verminderd en gedachten, emoties en gevoelens worden losgelaten, kan men terechtkomen in een punt dat moeilijk te beschrijven is.

Er lijkt niets te zijn, en toch kan juist daar het leven in zijn volledige intensiteit worden gevoeld.

Dit punt is niet statisch. Het kan via de aandacht worden gestuurd.

Binnen dit model kan het niet alleen in het lichaam maar ook buiten het lichaam worden verplaatst. Het kan voelen alsof men zich verbindt met datgene waarheen dit punt zich beweegt en daardoor begrijpt waarmee het zich heeft verbonden.

Hoe dynamischer dit punt wordt, hoe creatiever een mens kan worden, omdat hij iets kan waarnemen dat nog nooit tot zijn opgeslagen ervaring behoorde.

Binnen deze theorie maakt het verplaatsen van de Geest ook transpersoonlijke ervaring mogelijk. Wanneer men de eigen Geest met die van een ander verbindt, kan men de andere persoon als het ware van binnenuit ervaren, inclusief emoties, gedachten en gevoelens.

Programma’s

Programma’s

EnergoInformatics biedt methoden waarmee iemand een energetisch programma kan maken en in het onderbewustzijn kan integreren.

Voor mensen die verleerd zijn hun eigen wensen en doelen te formuleren – en nog belangrijker, die doelen ook te bereiken – kunnen energetische programma’s een manier zijn om dit opnieuw te leren.

Zoals eerder beschreven bestaat energie uit twee componenten. De methoden leren hoe men een informatiedrager maakt en daarin gekozen informatie opslaat.

Deze energetische informatiedrager, bijvoorbeeld in de vorm van een energiebal, wordt vervolgens als een cd of diskette in het onderbewustzijn geïntegreerd en begint activiteiten in het bewustzijn op gang te brengen die het bereiken van het doel ondersteunen.

Wanneer men leert eigen programma’s te bouwen, wordt het ook makkelijker te begrijpen hoe programma’s zijn ontstaan die het bereiken van een doel juist verhinderen, zoals uitstelgedrag, zelfsabotage of het kleineren van eigen resultaten.

Een programma is niet alleen een eenvoudige gedachte. Het kan bestaan uit veel met elkaar verbonden informatie, emoties, gewaarwordingen, beelden, herinneringen en intenties.

Hoe complexer zo’n programma wordt, hoe meer het kan worden gezien als een multidimensionaal energetisch object dat bepaalde activiteiten of processen in het bewustzijn bestuurt.

Een groot deel van onze programma’s is nuttig. Ze maken het mogelijk dagelijkse taken uit te voeren zonder elk detail bewust te controleren.

Andere programma’s kunnen ons beperken. Ze ontstaan vaak niet bewust, maar vanuit ervaringen die met sterke emoties verbonden waren.

Wanneer zulke programma’s steeds opnieuw worden bevestigd en naar het onderbewustzijn worden verplaatst, kunnen ze uiteindelijk automatisch onze beslissingen, gedachten, emoties en handelingen beïnvloeden.

EnergoInformatics beschrijft zulke beperkende programma’s als blokkades.

Begrijpen hoe programma’s ontstaan opent tegelijkertijd de mogelijkheid om bewust nieuwe programma’s te creëren.

Persoonlijkheid

Persoonlijkheid

De persoonlijkheid van een mens is veel complexer dan het besturingssysteem van een computer.

Toch kan de vergelijking met een besturingssysteem helpen om te begrijpen hoe persoonlijkheid is opgebouwd.

Persoonlijkheid is een verzameling programma’s die voornamelijk in ons bewustzijn en onderbewustzijn zijn opgeslagen.

Daaronder vallen niet alleen eenvoudige gewoonten, maar ook zeer complexe programma’s die bepalen hoe we onszelf waarnemen, hoe we op andere mensen reageren, welke beslissingen we nemen, wat we mogelijk of onmogelijk vinden en hoe we op bepaalde levenssituaties reageren.

Deze programma’s zijn onderling verbonden en beïnvloeden elkaar.

Een deel ervan verloopt bewust. We weten waarom we iets doen en kunnen onze beslissing waarnemen.

Een veel groter deel verloopt onbewust.

We reageren automatisch en verklaren die reacties later vaak met de zin: ‘Zo ben ik nu eenmaal.’

Vanuit EnergoInformatics is persoonlijkheid echter niet volledig vaststaand.

Een groot deel van wat wij persoonlijkheid noemen, ontstaat in de loop van ons leven. Ervaringen, beslissingen, opvoeding, relaties en sterke emotionele gebeurtenissen creëren programma’s die steeds sterker met elkaar verbonden raken.

Zo ontstaat de individuele structuur van de persoonlijkheid.

Bij de geboorte brengt de ziel bepaalde beginwaarden mee, bijvoorbeeld talenten, intuïtieve vermogens en bepaalde neigingen. In de loop van het leven vormen deze samen met onze beslissingen, ervaringen en programma’s onze persoonlijkheid.

Wanneer de programma’s van de persoonlijkheid in harmonie zijn met de ziel, functioneert het hele systeem harmonischer.

Wanneer programma’s ontstaan die in tegenspraak zijn met onze eigen ziel, kunnen innerlijke conflicten ontstaan.

Persoonlijkheidsontwikkeling betekent daarom niet een volledig nieuwe persoonlijkheid te creëren, maar steeds bewuster te worden van welke programma’s werkelijk bij ons horen en welke niet meer nodig zijn.

Onderbewustzijn

Onderbewustzijn

Het onderbewustzijn is de interface tussen de ziel en het bewustzijn.

Bewustzijn en ziel zijn niet strikt van elkaar gescheiden. Ze overlappen. Binnen EnergoInformatics wordt precies deze overlap het onderbewustzijn genoemd.

Het onderbewustzijn maakt onze ziel zo individueel dat we haar kunnen onderscheiden van de andere druppels in de oceaan.

In het beeld van de druppel vormt het als het ware de oppervlaktespanning waardoor uit water een afzonderlijke druppel ontstaat.

Tegelijkertijd ontlast het onderbewustzijn het bewustzijn sterk doordat het taken overneemt en veel daarvan bijna gelijktijdig uitvoert.

Veel programma’s van het dagelijks leven bevinden zich in het onderbewustzijn.

In het begin moeten we een handeling bewust leren en ons op elke afzonderlijke stap concentreren. Door herhaling wordt het proces steeds eenvoudiger totdat het onderbewustzijn een groot deel ervan overneemt.

Daardoor kunnen we complexe handelingen uitvoeren zonder voortdurend bewust over elke stap na te denken.

Dit principe geldt niet alleen voor nuttige programma’s.

Ook angsten, gewoonten, automatische reacties en blokkades kunnen in het onderbewustzijn worden opgeslagen.

Het onderbewustzijn kan daardoor een grote invloed hebben op onze gedachten, gevoelens en ons gedrag, ook wanneer we ons van die invloed niet bewust zijn.

Het onderbewustzijn kan ook worden gezien als een virtuele ruimte tussen het bewuste en het onbewuste.

Daar bevindt zich enerzijds wat we ooit bewust hebben geleerd en later hebben geautomatiseerd, en anderzijds wat vanuit het onbewuste langzaam toegankelijk wordt voor ons bewustzijn.

Het onderbewustzijn is daardoor niet alleen een opslagplaats.

Het is een overgang tussen bewustzijn en ziel.